ÞAÐ eru engin ný vísindi að regluleg hreyfing sé góð fyrir kroppinn og kjörþyngdina. Hins vegar er dýrkeyptara að gefast upp á ræktinni en hingað til hefur verið talið. Skrykkjótt hreyfing getur verið hluti ástæðu þess að margir berjast við aukakílóin, samkvæmt rannsókn sem forskning.no greinir frá.
Í raun þarf hlutfallslega lítinn viljastyrk til að byrja að stunda íþróttir. Því bera stútfullir æfingarsalir líkamsræktarstöðvanna vitni í byrjun ár hvers. Aðeins lítill hluti fólks er nægilega staðfastur til að halda uppi reglubundinni hreyfingu, viku eftir viku og ár eftir ár. Margir ganga í staðinn í gegnum orkumikil æfingatímabil sem endast mislengi og á eftir fylgja löng hlé þar sem íþróttaskórnir safna ryki.
Ofangreind rannsókn verður kannski til þess að hvetja einhvern til að draga íþróttaklæðin fram á ný. Samkvæmt henni hrannast kílóin nefnilega upp á líkamann á letitímabilunum, og þau kíló getur verið snúið að losna við.
Vel þjálfaðir þola pásurnar betur
Rannsóknin byggist á upplýsingum frá u.þ.b. 30 þúsund bandarískum hlaupurum af báðum kynjum sem fylgt var eftir í tæplega átta ár. Skoðað var hvað gerist þegar misþjálfaðir hlauparar taka sér hlé frá þjálfuninni.
Í ljós kom að sumir þoldu pásurnar betur en aðrir. Ákveðin fylgni var á milli líkamsþyngdar og þjálfunar hjá karlmönnum sem hlaupa a.m.k. 30 kílómetra á viku og konum sem hlaupa a.m.k. 15 kílómetra á viku. Kílóin sem bætast á þau í þjálfunarhléum renna af þeim aftur þegar þau taka upp reglulegt æfingarprógramm á ný.
Öllu verra er það fyrir þá sem æfa minna að staðaldri. Eins og búist var við þyngjast þeir líka í þjálfunarhléum en þegar þeir taka hlaupaskóna fram á ný losna þeir ekki við hin nýfengnu aukakíló. Reglulegt æfingaprógramm þeirra dugar ekki til að þeir komist í gamla formið á ný.
Í staðinn þurfa þessir hlauparar að lengja reglubundin hlaup vikunnar til að brenna fitunni sem bætist á í hléunum, karlar upp í u.þ.b. 30 kílómetra og konur í u.þ.b. 15 kílómetra.
Vísindamennirnir segja þetta sýna mikilvægi þess að vera staðfastur og halda uppi reglulegri þjálfun, sérstaklega hjá þeim sem kjósa meðalstíft eða létt æfingarprógramm. Þeir telja einnig að rannsóknin geti gagnast í baráttunni við offitu almennings.
Að þeirra mati er ekki nóg að heilbrigðisyfirvöld leggi áherslu á að fá kyrrsetufólk til að hreyfa sig heldur þarf markmiðið að vera að þeir sem byrja að hreyfa sig haldi því áfram.
Morgunblaðið laugardaginn 16. febrúar 2008